Mijn dochtertje was 1 jaar geworden. Ze had een heleboel speelgoed gekregen waar ze zich goed mee kon vermaken. Zo heeft ze een beer gekregen voor haar verjaardag. Deze beer kan liedjes zingen en spelenderwijs kleuren letters en vormen leren. Ook stond er een giechel Ernie in de kamer, wanneer je hem aanraakt krijgt hij de slappe lach en kan dan niet meer ophouden met lachen en haalt de gekste capriolen uit.

Op een avond zaten we in de kamer naar de televisie te kijken en mijn dochter lag al lange tijd te slapen, toen zo ineens de beer die in een hoek stond een liedje ging zingen. We dachten nog dat het kwam door trillingen want we wonen in een appartement op de 2e verdieping. Maar het was stil boven en onder ons appartement. Enige tijd was het weer stil toen de beer plotseling ging spreken. Ik maakte nog een grapje door te zeggen dat het mijn kat was die ik eerder in heb moeten laten slapen. En omdat mijn andere kat vooral 's avonds ineens door het huis rent alsof hij achterna gezeten wordt was dat volgens mij nog niet eens zo'n rare opmerking. We lieten het maar daarbij en dachten er verder niet bij na.

Toen de volgende dag plotseling Ernie de slappe lach kreeg terwijl niemand in de buurt was, ging ik toch twijfelen. Zou iemand met het speelgoed aan het spelen zijn? Het zou zomaar kunnen natuurlijk. Zo gingen er dagen voorbij dat het stil was, maar ook waren er dagen dat het speelgoed zijn eigen leven leek te leiden. Mijn kat had nog steeds die rare eigenschap om op sommige momenten als een tornado door het huis te rennen, dus ik ging mij echt afvragen of het misschien mijn overleden katje kon zijn. Het speelgoed stond immers op de grond dus hoog genoeg om als kat er een tik tegenaan te kunnen geven.

Ik had toen regelmatig contact met die vrouw die ik eerder genoemd heb. Ik stond op het punt om een cursus intuïtieve ontwikkeling en meditatie bij haar te gaan volgen. Ik vertelde haar wat er de afgelopen tijd aan de hand was, en vroeg haar of het mijn kat kon zijn. Ze begon te lachen, en zei dat overleden dieren inderdaad kunnen komen zwerven bij je maar dat dat bij mij niet het geval was. Ze wist me te vertellen na een korte stilte dat het zo leuk was, ze moest er zelf erg hard om lachen. Maar door mijn dochters verbinding met het universum en mijn openheid met het spirituele waren er lieve engeltjes in mijn huis. Deze lieve engeltjes waren aan het spelen met het speelgoed van mijn dochter. Ik mocht ze absoluut niet wegsturen, in het universum houden ze nou eenmaal van dollen en gekkigheid uithalen. Nou dit was een informatie die ik echt even moest verwerken. Lange tijd is het spelen met het speelgoed nog doorgegaan. Ik vond het normaal dat het gebeurde. Daarna werd het stil. Ik denk dat ze de lol er niet meer van in zagen om me te laten schrikken.