Dat ik zelf nog erg moet wennen om boodschappen te mogen ontvangen blijkt wel uit mijn volgende verhaal.  Op een avond besloten we om op tijd te gaan slapen. Hele tijd daarvoor had ik buiten op mijn balkon een sigaret gerookt. Toen we gingen slapen rook ik wel een nare geur, maar dacht dat het uit het trappenhuis kwam, omdat daar wel eens vaker een doordringende geur hangt. Ik besteedde er geen aandacht aan en ging lekker slapen.

Enige tijd later, het was tegen 2 uur 's nachts, werd ik gebeld op mijn mobiele telefoon. Ik schrok ervan, want wie belt je nou midden in de nacht? Dat kan vaak nooit iets goeds zijn. Ik herkende het nummer in mijn venster niet, en nam op. Maar aan de andere kant van de lijn hoorde ik niets. Ik heb toen weer opgehangen, terwijl direct weer mijn telefoon ging. Weer heb ik opgenomen, en weer hoorde ik niets aan de andere kant. Toen kwam plotseling die nare geur weer voorbij en we zijn gaan kijken waar het vandaan kwam. Ondertussen bleef mijn mobiele telefoon maar afgaan, zelfs mijn voicemail had de beller opgenomen. Wat bleek de asbak op het balkon waar ik eerder nog een sigaret had gerookt, stond in brand! Snel hebben we het geblust.

Toen de smeulende asbak geblust was, hield het bellen op. De volgende ochtend bleef ik me ermee bezig houden. Dat nummer in mijn telefoon van 's nachts stond er nog in. Ik besloot om het nummer terug te bellen. Ik wilde weten wie mij vannacht had gebeld. En wat bleek, het nummer deed het niet. Ik kreeg te horen dat dit nummer niet in gebruik was. Hebben ze me vannacht wakker gemaakt om me te waarschuwen? Het moest haast wel, toeval bestaat niet. Maar het gaat er ook niet om wie je heeft gebeld, maar waarom je werd gebeld! Ik ben naar buiten gelopen, heb naar de hemel gekeken, en heb een bedankje naar boven gestuurd. Want wat was er gebeurd als ik niet wakker was geworden?